Przejdź do głównej zawartości

5/6 III Grand Prix Dziewiczej Góry w Biegach Górskich 2016/2017

Chwila prawdy ;)

5/6 III Grand Prix Dziewiczej Góry w Biegach Górskich 2016/2017

Ha! Ha! Ha! Była zabawa!
Kilo wody w papciach! Już zapomniałam jaka to frajda! Buhaha! Pomimo roztopów ... nakładki potrzebne były bardzo (tak się poprzekręcały na tej urozmaiconej wczoraj nawierzchni, że na czwartym podejściu, oparta o drzewo :D poprawiałam jedną)! Trasa bardzo mobilizowała do skupienia się na podłożu. Nie leżałam. Nie biegałam po krzakach. Na drugim kółku musiałam jedynie ominąć powiększoną przez mżawkę kałużę i bardziej uważać na Kilerze, bo tam już błoto ;) Podbiegałam lub raźno podchodziłam pod te paskudne podbiegi :) jest nadzieja! Jest progres! Jest ciało wymęczone ...
A tak poważnie! To najważniejsze było spotkać ludzi. Biegaczy uśmiechniętych, zakręconych w zdobywaniu swoich celów z głową i ... z fantazją. 
Kobiety Biegają! Pobiedziska Running Team! Zrzeszeni/niezrzeszeni inaczej! :D Uśmiechnięci! Radośni! Zapewne przeklinający na trasie (nie uwierzę, że nie!). 
Nie będę dzisiaj wymieniać z imienia. 
Dzisiaj krótko i na temat. Podsumowanie będzie za miesiąc, a w nim: po cholerę mi ta Dziewicza Góra była potrzebna. 
Dla równowagi w przyrodzie: biała koszulka ;)
Ostatni bieg! Monia pobiegnie tylko jedno kółko (to, że spadnę w generalce nic nie znaczy!) Tak! Dla ostatniego medalu ;) Ale też po to by móc kibicować i podziękować innym za wrzaski na tych wszystkich swoich finiszach! Wczoraj to już było wariactwo! Myślałam, że nie dotrę do mety w pionie ;)

Dobrej niedzieli!
Monia ... zabiegana baba :)
....
Aaaa! No przecież! Wynik!
kategoria: K35 (cały czas taka trochę nieprawdziwa ale cóż począć?)
miejsce: 21
dystans: bez zmian 
czas: 01:14:32 (00:36:16) drugi wśród wszystkich moich wyników na kochanej zołzie
....
papcie już suche ;)
foto: Zofia Wawrzyniak
Szefowa! Dziękuję! 



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Łemkowyna Ultra Trail 2022

Historia o tym, jak zdobyłam odznakę Łemko - Przedszkolaka, czyli jak pokonałam na własnych nogach dystans prawie 30 kilometrów na trasie Łemkowyna Trail przemierzając ścieżki Beskidu Niskiego w ramach biegowego święta pod nazwą Łemkowyna Ultra Trail 2022. Autor plakatu: Ryszard Kaja Początek górnolotny, wiem. Epicka Łemkowyna zagościła w mej głowie parę ładnych lat temu. Naczytałam się o niej wiele, naoglądałam zdjęć bez liku. Dwa lata temu miałam wystartować na dystansie maratońskim ale treningi pokazały, że jestem na niego jeszcze niegotowa i zmieniłam dystans na najkrótszy. Te dwa lata temu szlag wszystko trafił, bo przyszedł covid i pozamiatał. Dwa lata temu miało być inaczej – biegowa przygoda miała mieć trzech uczestników: Gosię, Macieja i mnie a dziewczyński zespół miał biec razem … potem była edycja majowa – kurczaki! Ale to musiało być piękne, kiedy wszystko wystrzeliło pąkami! Wtedy te ż nie pojechałam – uziemiona kwarantanną na cały miesią c myślałam, że oszaleję! Z poc...

3 x Śnieżka = 1 x Mont Blanc

Królewna Śnieżka i ... Monia na gigancie :) Ostrzegam: relacja będzie długa ... bardzo długa ... jedynym ratunkiem byłoby podzielenie jej na części ale ... zrobię rozdziały ;) Tylko Ona mogła pojawić się na początku ;) foto: pierwsza część fotorelacji od BikeLife Rozdział 1: Pomysł na Śnieżkę. Uwielbiam czytać relacje z biegów a te okraszone widokami gór radują moje serce i powodują wzruszenie maksymalne - nie wiem skąd ta miłość, bo wycieczka szkolna w liceum, to jedno; Tatry raz w życiu, to drugie i ... kolonie w Kletnie? Ale to już naprawdę inna czasoprzestrzeń!  Bieganie w górach? Toż to wyższa szkoła jazdy! Tzn. biegania właśnie. Krew, pot i łzy i chęć morderstwa! Trafiłam na relację z biegu na naszej Królewnie. Opis trzech rund na Śnieżce, którego autor dozował sobie dystans z roku na rok dłuższy a ja byłam po lekturze jego ostatniego wyczynu. I zaczęło się myślenie. W głowie już miałam plan na Dziewiczą Górę, na którą jeszcze w zeszłym roku bałam...

Śnieżka 2018 - rodzinna wyprawa

Co to był za szalony czas?! Piękny czas! Wiele razy już pisałam i mówiłam, że Śnieżka pokazała mi nowe oblicze. Niby wiesz, że w górach może padać, wiać i widoki kryć się mogą za mgłą ale jadąc tam masz cały czas nadzieję, że będzie umiarkowanie słonecznie i powalająco, bo jedziesz z Rodziną! ... to ostatnie było ;) .... Zacznijmy od początku. Zapisy i ja, Monia – największy szałaput świata. Nie jest to do końca prawdą, bo potrafię się zorganizować ale potrafię też wiele rzeczy zaplątać i czas na ich odplątanie albo otrzymanie wiadomości sprowadzającej na ziemię, powala mnie za każdym razem (choćby trwał minutę!). W tym chaosie jest metoda. A jaką miałam na zapisy, w których „kto pierwszy, ten lepszy”? Zredagowanie treści przelewu dzień wcześniej. Pomogło? Owszem. Dokonałam tylko małej korekty w polu „tytułem”, ponieważ w ostatniej chwili zrezygnowałam ze startu na dystansie średnim, oraz zmiany w formularzach rejestracyjnych – niby miałam pozwolenie od Rodziny, która...